Bijna halverwege alweer, met het Kwelderreservaat Greifswalder Bodden en het eilandje (Greifswalder) Oie geprogrammeerd. Wat zou er vandaag weer in de ornithologische aanbieding zitten? Zwaar bepakt vertrokken de busjes uit Solkendorf, na drie comfortabele nachten en evenveel lekkere ontbijten.

 

Op naar het vissersplaatsje Freest (oostelijk van Greifswald), waar we aan boord van onze boot stapten. Afhankelijk van het weer viel er op zee van minder of meer gevederte te genieten. Honderden Aalscholvers (vliegend, rustend, in groepsverband vissend) werden aangevuld met bijvoorbeeld Grote Zee-eend en Parelduiker in schitterend broedpak. Aangekomen op het eilandje (Greifswalder) Oie kregen we een openluchtuitleg over de trek en het ringen op dit vogeldraaipunt in de Oostzee. Ook werden we langs wat vangnetten geleid, die meteen werden gecontroleerd.

De (weinige) verzamelde vogels werden direct in het station onderzocht, gewogen, gemeten, geringd en beschreven. Geen prettig gezicht trouwens om een Winterkoning in een net te zien hangen en daaruit (uiterst voorzichtig natuurlijk) “bevrijd” te zien worden. Wel worden de vogels meteen in het donker verpakt/gehouden om de kans op stress te verminderen. Direct na de behandeling krijgen ze via het raam weer de vrijheid, wat een kwestie van amper een paar tellen wennen (b)lijkt. Het beetje tijd om op het eiland wat te vogelen leverde o.a. Paapjes op.

Na de terugvaart hadden we in de Hanzestad Greifswald een vrij uurtje, dat door iedereen op eigen manier werd ingevuld. Ook hier dineerden we in de plaatselijke “Alter Fritz”, waar de warme happen het alweer uitstekend deden. Met gevulde magen kregen we nog een avondexcursie in een kweldergebied van het reservaat Koos, die wat vogels betreft jammer genoeg laag scoorde. Wel werd er gelukkig erg enthousiast genoten van een Velduil, die laag vliegend lang kon worden gevolgd. Al met al weer een geslaagde dag, we vertrokken rechtstreeks naar de volgende slaapstek: Pension Hasenberg in Gützkow, een dik half uurtje rijden. Toen we in het donker om tien uur arriveerden, hadden enkelen het geluk door een Bosuil hoorbaar te worden begroet!